آنتراسیت ضد سایش

Petrosaman

زغالسنگ در درجه اول از کربن، هیدروژن، اکسیژن و ازت به همراه گوگرد همراه با آثاری از آهن به شکل پیریت های آهن تشکیل شده است. علاوه بر این، زغال سنگ حاوی مقادیر زیادی کلرید است. این عناصر موجود در زغال سنگ این ماده را به عنصری ساینده و همچنین به عنوان ماده خورنده در برابر فولاد محافظت نشده تبدیل می کند. اگر از تجهیزات محافظت نشود، سایش قابل توجهی را تجربه می کنند و در نهایت باعث خرابی سازه یا تجهیزات پردازش در تماس با زغالسنگ می شود.

باتوجه به اینکه زغال انتراسیت در صنعت فولاد سازی، به عنوان پودر تزریقی در کوره های بلند جهت تولید فولاد، رو به رونق است و مصرف ان برای تولید فولاد ضروری است، لذا مشکلاتی را برای مصرف کننده (شرکت های فولادی) به وجود اورده است.

مسئله سایش تجهیزات Abrasion Index (AI)  چه در کارخانه جات فراوری (مثل دندانه های اسیاب ها و سنگ شکن ها) و چه در کارخانه جات  تولید فولاد، نکته پر اهمیتی میباشد که با توجه با سایش دستگاه ها، در نتیجه باعث بالا رفتن هزینه های نگهداری شده و میتواند چرخه تولید را جهت تعویض و سرویس دستگاه ه ، متوقف کند.

عوامل متعددی بر سایش زغال سنگ تاثیر گذار است:

  • عوامل ذاتی
  • عوامل فیزیکی

عوامل ذاتی را میتوان ویژگی های به وجود امده در زغال سنگ دانست که در طی فرایند زغال شدگی و همچنین موارد تشکیل دهنده و شرایط اب و هوایی دانست.

با توجه به تحیقیقات انجام شده عوامل ذاتی موثر بر خواص سایشی زغالسنگ به شرح زیر میباشد:

رطوبت –شاخص نرم شوندگی – اینترتینیت و ویترینیت – مواد معدنی در ساختار – کربو مرینیت ها – میکرولیتو تایپ ها

از عوامل فیزیکی میتوان به رطوبت اشاره کرد که در طی فرایند زغالشویی درصد ان بالا تر هم میرود.

حال برای مقابله با این موضوع روش هایی نظیر استفاده از الیاژ های ضد سایش فولاد یا ورق هایی بر پایه ترکیبات پلاستیکی جهت دمپینگ تجهیزات یا استفاده از کاشی های ضد سایش پیشنهاد میشود که هرکدام میتواند در شرایط مختلف مشکلاتی را برای مصرف کننده به وجود بیاورد. برای مثال استفاده از کاشی های ضد سایش در زاویه های مختلف و چینش انها به طوری که دستگاه ها را پوشش بدهد اغلب بسیار مشکل بوده است.

به طور تجربی استفاده از الیاژ های ضد سایشی فولاد نیز با توجه به هزینه های بالا عملکرد مطلوبی جهت ضد ساییش بودن در برابر زغالسنگ نشان نداده اند. برای مثال دندانه های اسیاب ها یا سنگ شکن ها که بیشترین تماس و سایش را در بین تجهیزات داشته اند، اگر جنس دندانه ها از فولاد باشد، بعد از ۶ ماه نیاز به تعویض دندانه ها خواهیم بود. این در حالی است که اگر از فولاد های ضد سایش هم استفاده کنیم در نهایت بعد گذشت   ۸-۱۰ ماه دوباره شاهد سایش قطعات خواهیم بود. ولذا تاثیر به سزایی را مشاهده نکردیم. این نکته قابل ذکر است که خاصیت سایش دهندگی زغال های اکسیده شده  نسبت به زغال های خشک و بدون اب بسیار کم میشود.

پس از آنکه بسیاری از شرکت ها فولادی تمایل به استفاده از آنتراسیت خام به جای آنتراسیت کلسینه شده نمودند، پس از مصرف آن متوجه یک مساله شدند که میزان سایش آنتراسیت به صورت خام برای تجهیزات بیشتر از کک های نفتی و متالورژی میباشد.

حال شرکت پتروسامان با توجه به دانش فنی و انجام تحقیقات در این خصوص اقدام به تولید زغالسنگ انتراسیت ضد سایش کرده است.

این محصول به دلیل خاصیت ضد سایشی که در آن به وجود اورده شده دیگر به دستگاه ها و تجهیزات صنعتی اسیب نمی رساند و همچنین لازم به صرف هزینه های بسیار زیاد جهت نگهداری، تعمیر یا تعویض سطوح سایش پذیر نیست.

این مهم میتواند برای صنایع ذیربط چشم اندازی باشد تا با مصرف این محصول دیگر نگران تخریب پذیری تجهیزات نباشند و از صرف هزینه های بسیار زیاد جلوگیری نمایند.